Schokkende cijfers van chemotherapie bij kanker

Chemotherapie

 

Uit onderzoeken en enquêtes onder Amerikaanse oncologen komt naar voren dat drie van de vier artsen (75%) elke vorm van chemotherapie zou weigeren vanwege de ondoeltreffendheid en de vernietigende effecten die deze behandeling heeft op het menselijke organisme. Dit zeggen de artsen en onderzoekers erover: 

“Het grootste deel van de kankerpatiënten in dit land overlijdt ten gevolge van chemotherapie, die tumoren in de borst, in het colon of in de longen niet wegneemt. Dit aspect is al ruim een decennium lang bekend en toch gebruiken artsen chemotherapie nog steeds ter bestrijding van deze tumoren.” (Allen Levin, MD, UCSF, “The Healing of Cancer”, Marcus Books, 1990). 

“Als ik kanker zou krijgen, zou ik nooit gebruik maken van een bepaalde standaardbehandeling van die ziekte. Kankerpatiënten die uit de buurt van die centra blijven, hebben enige kans om het te redden.” (Prof. George Mathe, “Scientific Medicine Stymied”, Medicines Nouvelles – Parijs, 1989). 

“Dr. Hardin Jones, docent aan de universiteit van Californië is, na vele decennia lang de statistieken met betrekking tot het overleven van kanker te hebben geanalyseerd, tot de volgende conclusie gekomen: […] wanneer de patiënten niet worden behandeld, wordt hun toestand niet slechter, of wordt deze zelfs beter.” De verontrustende conclusies van Dr. Jones zijn nooit weerlegd.” (Walter Last, “The Ecologist” vol 28, nr. 2, maart/april 1998). 

Over dezelfde oncoloog schrijft Milly Schar-Manzoli: “In 1975 ging Hardin Jones naar het congres voor kankeronderzoek van de universiteit van Barkeley met schokkende stukken: een verslag van de resultaten van een door hem uitgevoerd onderzoek naar kanker dat 23 jaar had geduurd en dat in dat jaar was afgesloten. De resultaten …: de kankerpatiënten die hadden geweigerd de officiële behandeling te ondergaan, leefden gemiddeld nog twaalf en een half jaar, terwijl degenen die zich hadden onderworpen aan chirurgische ingrepen, chemotherapie en bestraling gemiddeld binnen slechts drie jaar waren overleden.” Kothari M. L. e Metha L. A. , Ist Krebs eine Krankheit?, Rowohlt 1979. 

“Onze meest doeltreffende regimes zitten vol risico’s, bijwerkingen en praktische problemen. Nadat alle patiënten die wij hebben behandeld het gelag daarvoor hebben betaald, wordt slechts een zeer klein percentage van hen hiervoor beloond met een kortstondige periode van tumorregressie, die meestal gedeeltelijk is.” 
(Edward G. Griffin, “World Without Cancer”, American Media Publications, 1996). 

“Veel oncologen bevelen voor praktisch elk type tumor chemotherapie aan, met een vertrouwen dat niet wordt ontmoedigd door de vrijwel constante mislukkingen.” (Albert Braverman, MD, “Medical Oncology in the 90s”, Lancet 1991, vol 337, p. 901). 

“Er is geen enkel bewijs dat chemotherapie in de overgrote meerderheid van de gevallen de levensverwachtingen verlengt. Dit is de grote leugen over deze behandeling, oftewel dat er een correlatie bestaat tussen het kleiner worden van de tumor en de verlenging van het leven van de patiënt.” (Philip Day, “Cancer: Why We’re Still Dying To Know The Truth”, Credence Publications, 2000). 

Abel ontdekte dat het totale, wereldwijde aantal positieve resultaten als gevolg van chemotherapie schokkend was, omdat er eenvoudigweg nergens wetenschappelijke bewijzen beschikbaar waren voor het feit dat chemotherapie erin slaagt om “het leven van patiënten met de meest voorkomende typen organische kanker op noemenswaardige wijze te verlengen”. Abel benadrukte dat chemotherapie er zelden in slaagt om de levenskwaliteit te verbeteren en beschrijft haar als een wetenschappelijke kommer en kwel en stelt dat ten minste 80% van de chemotherapie die in de wereld wordt toegepast geen enkel nut heeft. Maar ook al bestaat er geen enkel wetenschappelijk bewijs dat chemotherapie werkt, noch de artsen, noch de patiënten zijn bereid om ervan af te zien. (Lancet, 10 augustus 1991). 
Geen van de belangrijke media heeft dit uitgebreide onderzoek ooit geciteerd: het is volledig in de doofpot gestopt.” (Tim O’Shea “Chemioterapy – An unproven procedure”). 

“Volgens de artsenverenigingen zijn de bekende en gevaarlijke bijwerkingen van de geneesmiddelen de op drie na belangrijkste doodsoorzaak, na hartinfarct, kanker en beroerte.” 

(Journal of the American Medical Association).

Waardeert u onze website, like ons dan op Facebook

 

Dit artikel is 70296 keer gelezen!

5 thoughts on “Schokkende cijfers van chemotherapie bij kanker

  • jandaniel@live.nl'
    27 april 2016 at 10:40
    Permalink

    Inderdaad schokkend. Wel jammer dat de meeste informatie in dit artikel uit oude bronnen komt. Je mag verwachten dat de farmacie nu na twintg a vijentwntig jaar toch een stuk verder is.

    Reply
  • enenenis@hotmail.com'
    28 april 2016 at 22:35
    Permalink

    Je vraagt je af wanneer `ARTSEN`…. nu eens dat juk afwerpen en eens een studie voedingsgeneeskunde gaan doen…!
    Je kunt je niet blìjven verschuilen achter dat wat je eens hebt meegekregen tijdens je studie MEDICIJNEN…
    Je zou toch verwachten dat het `gezonde verstand` eens een keer de overhand krijgt, ipv de status, de poen en het vette pensioen… de voorkeur blijven geven… waar ben je ARTS… voor geworden… in the first place…?!?
    Nu ja, ik durf wel te wedden dat het de meesten om de goede baan, die status en een verzekerde toekomst gaat, bòven de eventuele empathische inborst.
    Je kunt als ARTS … toch niet je kop in het zand blìjven steken met ZO VEEL NEGATIEVE verslaggeving aangaande de hele reguliere ziekteindustrie met als broodheer de farmaceutische industrie.

    Waar sta je als ARTS… als je je patienten aan producten en behandelingen bloot gaat stellen als je daar zelf niet in GELOOFT, en zelfs WEET hoe SCHADELIJK die zijn… 
    Waar sta je als ARTS … als je WEET dat die behandelingen NIET werken en je ze TOCH toepast… wat bèn je dan in feite…?!?

    Wat dènk je als ARTS… als je WEET dat in Europa er ca 200.000 Iatrogene sterfgevallen zijn….?!?  JAARLIJKS !

    Etc.

     

    Reply
  • janskemeulenkamp@gmail.com'
    29 april 2016 at 16:35
    Permalink

    MMS strijdt alleen tegen slechte cellen.. 

    Reply
  • web@yoli.nl'
    1 mei 2016 at 16:30
    Permalink

    De vraag is dan: wat zijn (betrouwbare) alternatieven die wél succesvol zijn ingezet?

    Reply
  • landschilders@gmail.com'
    27 oktober 2017 at 09:05
    Permalink

    Ik heb eventueel een onderzoek, gepubliceerd in 2004 in het tijdschrift Clinical oncology, waarin blijkt dat het nog maar weinig verbeterd is.

    Het gaat over de uitkomsten van de USA en Australie bij 5 jaar overleving (2.2%).

    Reply

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

12345

Populair