Wat weet u over uw eigen verouderingsproces en hoe kunt u dat vertragen


Adverteer gratis op Best Alternatief met je praktijk. Meld je aan en maak je profiel aan bij Vraag en Aanbod!


Radicalen en antioxidanten

Vrije radicalen zijn zeer kleine, uiterst reactieve deeltjes. Aangezien alle radicalen in vrije, ongebonden toestand verkeren, is het woord 'vrije' eigenlijk overbodig en kan er dus beter van 'radicalen' worden gesproken. Het begrip (vrije) radicalen is niet nieuw. In 1875 werd het bestaan van deze deeltjes aangetoond en in 1900 werden radicalen daadwerkelijk zichtbaar gemaakt. Sinds 1985 zijn er meer dan 5000 wetenschappelijke verhandelingen gepubliceerd over antioxidanten. De ontdekking van de vrije radicalen en hun tegenhanger de antioxidant is van grote betekenis, net zo revolutionair als de ontdekking van penicilline. Desalniettemin geeft de reguliere geneeskunde in Nederland nog steeds geen duidelijke erkenning aan het verschijnsel ‘vrije radicalen’ en ‘antioxidanten’. De medische wetenschappen in USA en diverse Europese landen worden de werking van radicalen serieus rekening gehouden.

Het ontstaanradical

Radicalen ontstaan bij tal van chemische reacties en omgekeerd kunnen deze reacties uitsluitend verlopen dankzij het ontstaan van deze radicalen.

Maar bij een overmaat van radicalen, de aanwezigheid op het verkeerde moment of op de verkeerde plaats is er sprake van ongewenste radicalen. Ongewenste radicalen kunnen schade aanrichten en dienen te worden vermeden of onschadelijk gemaakt te worden.

Vrije radicalen worden door ons lichaam in kleine getallen aangemaakt. Dit is een heel natuurlijk proces. In de eerste instantie binden vrije radicalen zich aan bacteriën en virussen en bestrijden deze en houden op deze manier de gezondheid op peil. De veranderde leefomstandigheden stellen het menselijke lichaam bloot aan honderden stoffen en externe factoren die de groei van vrije radicalen bevorderen. De enorme luchtvervuiling zoals uitlaatgassen, bestrijdingsmiddelen en geparfumeerde luchtjes, verkeerde voeding en leefstijl veroorzaken in ons lichaam extra groei van vrije radicalen. Door deze explosieve groei gaan de vrije radicalen zich anders gedragen en ze gaan ‘vreemd’ door zich aan gezonde cellen, weefsels en organen te binden met alle gevolgen van dien. Dit proces kan een begin zin van een auto-immuunziekte. Het is daarom raadzaam om in uw dagelijks dieet voldoende anti-oxidanten te bevatten zoals voldoende groenten en meervoudig onverzadigde vetzuren en eventueel uw voeding aan te vullen met antioxidanten zodat u lichaam optimaal bestand is tegen de overtollige vrije radicalen.

Mechanisme oxidatie

Normaal gesproken bevat één atoom twee neutronen die aan elkaar gebonden zijn. Vrije radicalen zijn atomen die maar één neutron hebben. De vrij radicaal heeft dus nog een 'vrije ' plaats. Deze 'vrije plaats' bindt zich het liefst zo snel mogelijk met iets anders. In een normale omstandigheid is er een balans tussen vrije radicalen en ziekteverwekkers, de vrije radicaal bindt zich aan een ziekteverwekker en verlaat het lichaam.

Maar het lichaam staat, zoals al eerder gezegd, bloot aan honderden lichaamsvreemde stoffen en maakt daarom verschrikkelijk veel vrije radicalen aan. Door deze explosieve groei is er geen sprake meer van een gecontroleerde werking maar grijpen de vrije radicalen het eerste het beste wat ze tegen komen vast om zich te binden. Er vindt een chemische reactie plaats die het best te vergelijken is met een explosie (oxidatie genoemd). Cellen in de directe omgeving lopen hierdoor het risico onherstelbaar beschadigd te worden.

Alle oxidatieprocessen gaan dus gepaard met radicaalvorming. De belangrijkste oxidator in de natuur en in ons lichaam is zuurstof (O2). Ons lichaam staat bloot aan radicalen; van buiten af, via (lucht)verontreiniging en straling, van binnenuit door tal van oxidatieve processen. Hettotale verouderingsproces en tal van degeneratieve ziektebeelden (artritis, reuma, staar, arteriosclerose, pigmentvlekken en andere) worden toegeschreven aan schade door radicalen.

radicaalvorming science

In het dagelijkse leven vindt het proces van oxidatie doorlopend ook plaats: Een illustratief voorbeeld van radicaalschade oftewel verouderingsproces is het roesten van ijzer en het bruin worden van een appelschil en het bros worden van een elastiek dat in de zon heeft gelegen. De door het zonlicht veroorzaakte radicalen hebben het elastiek zo beschadigd dat de rek er uit is.

Het ouder worden is dus ook een verouderingsproces door geleidelijk oxidatieproces. Hoe meer en hoe snel men oxideert des te sneller men ouder en zieker wordt.  Daarom is voldoende antioxidant als een onderhoudsmiddel voor ons lichaam een zeer welkome attentie. Een ijzeren schop roest niet zo snel als men goed onderhoudt en geen kans geeft om te oxideren. Ons lichaam is niks anders…..

Een kleine opsomming van oorzaken waardoor vrije radicalen in het lichaam ontstaan:

  • Giftige stofwisselingsstoffen die ontstaan bij ziektes, stress en vermoeidheid
  • Zonlicht
  • Roken en alcohol
  • Luchtvervuiling
  • Insectenbestrijdingsmiddelen op en in groente en fruit
  • Medicijnen
  • Straling zoals elektro-smog, kernreacties en radioactiviteit
  • Röntgenstraling
  • Natriumnitriet, conserveringsmiddel voor vlees
  • Zware metalen

Een vrije radicaal is een uiterst gevoelige stof die slechts een fractie van een seconde bestaat, maar die wel in staat is in die korte tijd veel lichamelijke schade te veroorzaken. Het is inmiddels bijna algemeen bekend dat cellen in bloedvaten en organen enorm aangetast kunnen worden door vrije radicalen. Ook het bindweefsel van de huid wordt aangetast door de vrije radicalen, waardoor het de elasticiteit verliest en er rimpels ontstaan. De hele visie en theorie van

Vrije radicaal schade is de veroorzaker van degeneratie van cellen, vroegtijdige veroudering en speelt een belangrijke rol bij veel andere ziektes waaronder kanker. Een ondersteuning tegen de strijd met de vrije radicalen is een toevoeging van een antioxidant aan uw voeding door middel van een voedingssupplement.

De theorie dat het totale verouderingsproces het gevolg is van radicaalschade, werd in 1956 al door professor Denham Harman ontwikkeld. Kleine beschadigingen van het DNA, veroorzaakt door radicalen, worden bij de celdeling overgedragen op de nieuwe cellen. Na een aantal celdelingen is de totale hoeveelheid 'foutjes' in de cel zo groot geworden, dat de cel muteert, prolifereert, niet meer goed functioneert of afsterft.

Het lichaam kan zich op twee manieren verdedigen tegen overmatige radicaalschade. In de eerste plaats beschikken wij over 'vrije radicaalvangers'. Dit zijn stoffen die een radicaal onschadelijk kunnen maken. Voorbeelden zijn de enzymen SOD, catalase en glutathion en de voedingsstoffen vitamine C en caroteen. Ten tweede kan een aantal stoffen ongewenste oxidatieprocessen voorkomen en daarmee dus het ontstaan van radicalen tegengaan. Voorbeelden hiervan zijn vitamine C, Squalene, vitamine E, bioflavonoïden, taurine, cysteïne en methionine. De werking van radicaalvangers en anti-oxidanten is afhankelijk van tal van andere voedingsfactoren zoals selenium, vitamine B2, B6, magnesium en zink.

Het onschadelijk maken of het voorkomen van het ontstaan van radicalen geschiedt door ingewikkelde, trapsgewijs verlopende processen, die vaak van de aanwezigheid van vele van deze stoffen afhankelijk zijn. Indien er één of meerdere stoffen ontbreken, is het onschadelijk maken onmogelijk. Dit verklaart het feit dat extra inname van één beschermende stof ter bescherming tegen overmatige radicaaldruk veel minder effectief is dan inname van een anti-oxidantencomplex en\of een sterke lichaamseigen antioxidant squalene.

Ondersteunende eigenschappen van anti-oxidanten

  • Complete bescherming tegen vrije radicalen
  • Preventie van alle weefsels en organen
  • Preventie tegen schadelijke gevolgen bij roken en alcohol gebruik
  • Regeneratie van weefsels en organen
  • Auto-immuunziekten = chronische ziekten
  • Preventie en genezing hart en vaat ziekten
  • Preventie voor oogklachten
  • Slechtziendheid
  • Degeneratieve ziekten zoals kanker en artrose
  • Vermoeidheidsklachten
  • Vroegtijdige veroudering
  • Ontstekingen

Een anekdote

Dacht u dat bacteriën virussen de enige wezens waren die uit zijn om uw en mijn lijf en leden te slopen? Ons lichaam zit vol met deeltjes die instabiel zijn omdat ze een ongepaarde elektron bevatten. Die deeltjes zullen steeds blijven zoeken naar een aanvullend deeltje om daardoor een stabiele stof te worden. Da’s normaal, dat doen ik en u ook. Het nadeel ervan is dat er deeltjes weggehaald worden bij andere, lichaamseigen stoffen, die op hun beurt dan weer een instabiel deeltje vormen. Deze deeltjes noemt men vrije radicalen, en dit proces doet zich voor tijdens de verbrandingsprocessen in de cellen. Eigenlijk roesten we van binnenuit weg.
Die vrije radicalen komen onvermijdelijk ons lichaam binnen, en ons fantastisch lijf gebruikt een eigen verdedigingsmiddel om die radicale rakkers een halt toe te roepen: ja de anti-oxidanten maken de radicalen onschadelijk en voorkomen dat ze erfelijk materiaal beschadigen. Waar zitten de anti-oxidanten eigenlijk?!
Mijn levensstijl voorziet mij met meer vrije radicalen dan mijn verdedigingsmechaniek aankan. Dat komt omdat ik rook, teveel koffie zuip, dagelijks met mijn fiets doorheen het spitsuur laveer (uche!) en vrij ongezond eet. Mijn lijf is dus een tempel voor die vrije radicalen, en ik hoor ze hun kameraadjes en mede-instabielen gewoon uitnodigen om te komen feesten. Mijn verdedigingsbarrière kreunt onder zoveel geweld want er kwamen zoveel vrij radicalen-rakkers waardoor gisteren voor het eerst er een paar anti-oxidanten gedeserteerd zijn. De lafaards. Maar ik geef ze groot gelijk!
Dus hoog tijd om mijn verdedigingslinies te voorzien van hulp, met als vuurkracht vitaminen en selenium en als infanterie een hele hoop groente en fruit en pot vitamine C en Squalene. Dood aan die vrije radicalen voordat ik te vroeg dood ben! En nu even koffie drinken. Een sigaretje paffen…  Ach, laat ook maar …

 

 

Uitleg werking vrije radicalen en snelle vernietigende oxidatieprocessen

Werking

Talloze onderzoeken hebben vastgesteld dat de zgn. “vrije radicalen” (mede) de oorzaak vormen van degeneratieve ziekten, ofwel typische welvaartsziekten. Zuurstof, enerzijds noodzakelijk voor diverse oxidatieve energieproducerende processen, kan anderzijds tot de vorming van vrije radicalen leiden. Deze geactiveerde zuurstofradicalen streven naar een energetisch evenwicht. Daarbij grijpen zij echter met voorliefde de celmembraanstructuren of de structuren van het erfelijk materiaal aan. Hierdoor ontstaan onherstelbare beschadigde cellen, die leiden tot degeneratieve processen (ziekten zoals hart- en vaataandoeningen, vergiftigingen, reuma, etc.). Het lichaam beschikt over een tweetal mechanismen om deze vrije radicalen onschadelijk te maken: enzymatische en niet-enzymatische radicalenvangers (vitamine C, vitamine E, carotenoïden, sporenelementen zoals selenium en het peptide glutathion).

Beide systemen zijn niet in staat elkaar te vervangen. Door tekorten aan antioxidatieve voedingsstoffen in de voeding ontstaat er een gebrekkige afweerfunctie tegen de vrije radicalenvorming. Ook roken en verontreiniging van de ademlucht zetten aan tot de vorming van vrije radicalen. Steeds meer onderzoeken onderschrijven het belang om het lichaam met grotere hoeveelheden antioxidanten te verzorgen dan de voeding kan aanleveren. Nieuwe ontwikkelingen hebben eveneens aangetoond dat glutathion en cysteïne belangrijke 'poortwachtersfuncties' vervullen in de ontgiftiging van vrije radicalen. 

Een goede vitamineuze antioxidantformule dient daarom tenminste vitamine C, vitamine E, carotenoïden, selenium en NAC (als voorloper van glutathion) te bevatten.

Indicaties

  • Vrije radicaalpathologieën

  • Preventie tegen (vroegtijdige) veroudering en degeneratieve ziekten, zoals hart- en vaatziekten, allergieën, geheugenverlies, concentratiestoornissen, allergie (kleurstof) etc.

Door: Lukas T.S. Tjan

Bron: http://www.scienceforlife.eu/

Literatuur

1. Apel K, Hirt H. Reactive oxygen species: metabolism, oxidative stress, and signal transduction. Annu. Rev. Plant Biol. 2004. 55:373–99
2. Clarkson PM, Thompson HS. Antioxidants: what role do they play in physical activity and health? Am J Clin Nutr. 2000 Aug;72(2 Suppl):637S-46S. 
3. Davies KJA. Oxidative stress, antioxidant defenses, and damage removal, repair, and replacement systems. IUBMB Life 2000; 50:279–289.
4. Fang YZ, Yang S, Wu G. Free radicals antioxidants and nutrition. Nutrition 2002;18:872– 879.
5. Kolleck I, Sinha P, Rustow B. Vitamin E as an antioxidant of the lung: mechanisms of vitamin E delivery to alveolar type II cells. Am J Respir Crit Care Med. 2002 Dec 15;166(12 Pt 2):S62-6. 
6. Lenaz G, Bovina C, Formiggini G et al. Mitochondria, oxidative stress, and antioxidant defences. Acta Biochim Pol 1999; 46: 1-21.
7. Lamson DW, Brignall MS. Antioxidants in cancer therapy; their actions and interactions with oncologic therapies. Altern Med Rev 1999; 4: 304-329.

8. Agacdiken A, Basyigit I, Ozden M, Yildiz F, Ural D, Maral H, Boyaci H, Ilgazli A, Komsuoglu B.The effects of antioxidants on exercise-induced lipid peroxidation in patients with COPD; Respirology. 2004 Mar;9(1):38-42. 
9. Azzi A, Davies KJ, Kelly F.Free radical biology – terminology and critical thinking; FEBS Lett. 2004 Jan 30;558(1-3):3-6.
10. Lucarini M, Pedulli GF, Guerra M.  A critical evaluation of the factors determining the effect of intramolecular hydrogen bonding on the obond;h bond dissociation enthalpy of catechol and of flavonoid antioxidants; Chemistry. 2004 Feb 20;10(4):933-9.
11. MacNee W. Oxidants/antioxidants and COPD. Chest. 2000 May;117(5 Suppl 1):303S-17S. 
12. Macnee W, Rahman I. Oxidants and antioxidants as therapeutic targets in chronic obstructive pulmonary disease. Am J Respir Crit Care Med. 1999 Nov;160(5 Pt 2):S58-65. 
13. Nieuwenhuis RA. Vrije radicalen, schakels tussen voeding en ziekte. Den Haag: Orthos Media, 1992;
14. Mimic-Oka J, Simic DV, Simic TP. Free radicals in cardiovascular diseases. Medicine and Biology 1999; 6(1):11-22.
15. Mittler R. Oxidative stress, antioxidants and stress tolerance. Trends in Plant Science 2002; 7(9):405-410.
16. Prasad KN, Hovland AR, Cole WC, et al. Multiple antioxidants in the prevention and treatment of Alzheimer disease: analysis of biologic rationale. Clin Neuropharmacol 2000 Jan-Feb;23(1):2-13 2000; 23: 2.24.

17. Young IS, Woodside JV. Antioxidants in health and disease. J Clin Pathol. 2001 Mar;54(3):176-86. 
18. Zeisel SH. Is there a metabolic basis for dietary supplementation? Am J Clin Nutr. 2000 Aug;72(2 Suppl):507S-11S

Waardeert u onze website, like ons dan op Facebook

 

Dit artikel is 3408 keer gelezen!

Related Post

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

12345

Populair